دوره 1400، شماره 190 - ( 6-1400 )                   جلد 1400 شماره 190 صفحات 62-70 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

انصاری امین‌رضا، نوید ستاری فرهاد، احمدی احمد، قزلباش مهرداد. ارزیابی تزریق ماده‌ی بازدارنده‌ی هیدرات در خطوط لوله‌ی گاز و مناطق عملیات نفتی. ماهنامه علمی اکتشاف و تولید نفت و گاز. 1400; 1400 (190) :62-70

URL: http://ekteshaf.nioc.ir/article-1-3134-fa.html


1- اداره‌ی خدمات فنی مهندسی فرآیند پتروشیمی خارگ
2- اداره‌ی بهره‌برداری‌ـ‌واحد LPG پتروشیمی خارگ
3- واحد عملیاتی ابوذر شرکت نفت فلات قاره‌ـ‌جزیره‌ی خارگ
چکیده:   (1968 مشاهده)
تزریق مواد شیمیایی بازدارنده از اصلی­ترین روش­های جلوگیری از تشکیل هیدرات در خطوط انتقال گاز غنی می­باشد. این مواد بر حسب مکانیسم عملکردشان به بازدارنده­ی ترمودینامیکی و سینتیکی (دو نوع کلی دوز پایین1 و ضدکلوخه­ای شدن) طبقه‌بندی می‌شوند. در این مقاله، مشخصات، کاربردها و محدودیت­های انواع بازدارنده­های هیدرات مقایسه شده است. بر اساس گزارش­ها، کاربرد بازدارنده­های سینتیکی هنوز در مناطقی که نوسان ترکیبات جریان گاز و یا غلظت آب، زیاد باشد دارای محدودیت­هایی مانند رفع مشکل غلظت بالای آب، تامین مصرف بالا، غیرقابل بازیابی و نگهداری روبرو است. از این‌رو، کاربرد متانول به عنوان مرسوم‌ترین نوع بازدارنده­ی ترمودینامیکی به دلیل سهولت تامین و قیمت کمتر متداول بوده است که در این مقاله، نحوه­ی تخمین میزان تزریق آن بر حسب شرایط جریان ارائه شده است. از طرف دیگر، کاربرد انواع گلایکول با وجود قیمت بالاتر از متانول پیشی گرفته است و به دلیل امکان بازیابی مجدد و ملاحظات فرآیندی دیگر، تزریق مونو اتیلن گلایکول درکنار ترکیب با بازدارنده­های سینتیکی، مناسب­ترین سیستم تزریق بازدارندگی هیدرات در دنیا می­باشد، در حالی­که تزریق متانول علاوه بر اینکه سمی است، قابل بازیافت نبوده است. همچنین، محاسبات تخمین میزان گلایکول مصرفی نیز ارائه شده است. نتایج، نشان می­دهد که گلایکول در مقایسه با متانول، مزایای بیشتری دارد و با طراحی و انتخاب مناسب و تخمین میزان آب موجود در جریان گاز امکان طراحی یک سیستم در بسیاری از نقاط دنیا با دبی مناسب از تزریق گلایکول بدون تشکیل هیدرات بوده است. با توجه به بررسی پروژه­ها نرخ مصرف گلایکول به ازای هر میلیون فوت مکعب گاز خروجی از واحد­های شیرین­سازی و نم‌زدایی، دو برابر مصرف متانول می­باشد و فقط، بازیابی گلایکول می­تواند استفاده از تزریق آن را توجیه کند.
متن کامل [PDF 1950 kb]   (88 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تحلیلی
دریافت: 1400/6/29 | پذیرش: 1400/6/10 | انتشار: 1400/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Exploration & Production Oil & Gas

Designed & Developed by : Yektaweb