دوره 1392، شماره 109 - ( 12-1392 )                   جلد 1392 شماره 109 صفحات 40-43 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


1- شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب
چکیده:   (3286 مشاهده)
نهشته های بختیاری، به عنوان آخرین رسوبات حوضه فورلندی زاگرس، شامل توالی ضخیمی از انواع رخساره های کنگلومرایی بوده که بعضاً دارای میان        لایه هایی از ماسه سنگ و مادستون نیز می باشد. وجود یک توالی و لایه های کربناته - سیلیسی آواری دانه ریز در بین طبقات آواریِ نهشته های بختیاری، در زاگرس مرتفع، منطقه شلمزار(برش مرجع پیشنهادی) گزارش شده است. آنچه تاکنون در متون مرجع چینه شناسی زاگرس تقریر شده، این است که در حوضه زاگرس، سازند بختیاری فاقد فسیل برجا بوده و براساس توالی چینه شناسی، سِن آن پلیو–پلیستوسن می باشد. حال آنکه، در برش مرجع پیشنهادی در زاگرس مرتفع ، با وجود طبقات آهکی حاوی فسیل های برجا، سن الیگوسن پیشین را برای بخش پایینی سازند بختیاری محرز می کند. به طور کلی، سن این سازند الیگوسن تا پلیستوسن است و با تطابق چینه ای با برش های دیگر، چنین می توان بیان کرد که سازند بختیاری، سازندی است که قاعده آن حالت چند زمانی1 دارد. این مسأله موید این است که آخرین تکتونیک اعمال شده ناشی از فاز کوه زایی آلپیِ پایانی در زاگرس مرتفع، نسبت به زاگرس چین خورده، زودتر آغاز گردیده است.
متن کامل [PDF 413 kb]   (2335 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي |
دریافت: ۱۳۹۲/۱۲/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۲/۱۲ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۲