[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 1391، شماره 91 - ( 8-1391 ) ::
جلد 1391 شماره 91 صفحات 27-29 برگشت به فهرست نسخه ها
مدیریت مخازن مشترک
محمدعلی کارگرپور *
شرکت مهندسی و توسعه نفت
چکیده:   (3953 مشاهده)
طی دهۀ اخیر با کشف مخازن بزرگ هیدروکربوری در مناطق مرزی کشور، نحوۀ توسعۀ آنها در رده‌های مختلف سازمانی در سطح شرکت ملی نفت ایران بررسی شده است. در این نوشتار سعی گردیده تا از دید فنی به مدیریت این گونه مخازن پرداخته شود. مورد مهم در توسعۀ بهینۀ مخازن مشترک، شناخت نحوۀ اشتراک با بخش مخزنی کشور همسایه است. همچنین، چیدمان چاه‌های تولیدی می‌تواند در توسعۀ بهینۀ بخش داخلی مخزن مشترک تأثیر به سزایی داشته باشد. اجرای یک روش بازیافت پیشرفته در مخازن مشترک چالشی بزرگ است که باید به‌صورت بهینه مدیریت شود. 1- چالش‌ها در راهبری مخازن مشترک، علاوه‌بر چالش‌های معمول توسعۀ مخازن، همانند تعداد و محل‌ چاه‌ها، میزان تولید، طراحی و اجرای برنامه‌های بازیافت پیشرفته (IOR/EOR)، می‌توان به چالش‌هایی از قبیل بررسی نحوۀ اشتراک مخزن یا مخازن میدان با کشور همسایه و نیز نحوۀ کاهش سرعت حرکت سیال به سمت بخش خارجی (مربوط به کشور همسایه) اشاره کرد. البته باید به‌ این امر توجه شود که در مخازن داخلی درنهایت برای تعیین روش (سناریوی) برتر جهت توسعه میدان، اقتصاد بلندمدت پروژه است که تصمیم‌ساز می‌شود اما در مدیریت مخازن مشترک، علی‌القاعده اقتصاد کوتاه‌مدت پروژه و حتی در مواردی سیاست‌ خارجی در تصمیم‌گیری نهایی مؤثر است. از نظر فنی، مهم ترین مشکل در شناخت مخزن که می‌تواند بر مدیریت مخزن تأثیر منفی داشته باشد، فقدان اطلاعات بخش خارجی مخزن است. 2- توسعۀ بهینه و علمی مخازن مشترک همان گونه که در بسیاری از نقاط دنیا معمول است، علمی‌ترین روش مدیریت مخازن مشترک، تشکیل کمیتۀ مشترک مدیریت این‌گونه مخازن است. این امر نه‌تنها باعث تولید بهینه از مخزن می‌شود، بلکه بیشترین منافع بلندمدت ملت‌های صاحب مخزن را تأمین می کند. در این موارد شاید کاراترین روش، سپردن توسعۀ مخزن به شرکتی بین‌المللی با سوابق روشن و مفید در توسعۀ مخازن است. اجرای این روش حتی می‌تواند در بهبود روابط نه‌تنها سیاسی و اقتصادی کشورها مؤثر باشد، بلکه باعث ارتقای روابط اجتماعی ملت‌ها شود و درک متقابل ملت‌ها را از یکدیگر بالا برد. باید توجه شود، حتی دربارۀ توسعۀ یکپارچه یک مخزن هیدروکربوری با ابعاد معمول در منطقۀ خاورمیانه (طول و عرض چند ده‌کیلومتری با ضخامت چند صد متری و در اعماق حدود 3000 متری و پایین‌تر از سطح زمین)، آنقدر پیچیدگی و ضرایب عدم اطمینان بر مطالعات فنی و عملیات توسعه حاکم است که در موارد زیادی دستیابی به اهداف توسعه را با شکست مطلق یا شکست نسبی همراه کرده است. حال اگر اطلاعات بخشی از مخزن دراختیار تیم توسعه‌دهنده نباشد، با اطمینان می‌توان گفت که هر دو کشور یا کشورهای صاحب مخزن، خواسته یا نا‌خواسته به تولید غیر‌صیانتی از مخزن اقدام می کنند. 
متن کامل [PDF 404 kb]   (448 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مخزن
دریافت: ۱۳۹۲/۸/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۲/۹/۲۴ | انتشار: ۱۳۹۲/۹/۲۴
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

کارگرپور محمدعلی. مدیریت مخازن مشترک. ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز. 1391; 1391 (91) :27-29

URL: http://ekteshaf.nioc.ir:80/article-1-175-fa.html

دوره 1391، شماره 91 - ( 8-1391 ) برگشت به فهرست نسخه ها
ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز Scientific-Propagative Journal of Exploration & Production Oil & Gas
Persian site map - English site map - Created in 0.198 seconds with 792 queries by yektaweb 3559

تحت نظارت وف ایرانی