دوره 1391، شماره 91 - ( 8-1391 )                   جلد 1391 شماره 91 صفحات 2-3 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

ازدیاد برداشت؛چالش ها، فرصت ها و ضرورت ها . ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز. 1391; 1391 (91) :2-3

URL: http://ekteshaf.nioc.ir:80/article-1-169-fa.html


چکیده:   (4426 مشاهده)
صنعت نفت ایران به دلیل سپری شدن 104 سال از آغاز حیاتش، امروزه مالک مخازن و میادینی است که بخش عمده آنها دوره نخست یا به تعبیری عصر طلایی تولیدشان را پشت سرنهاده و با ورود به دوره دوم عمر، در سرآشیبی افت دبی تولید قرار گرفته اند. این موضوع که البته ناشی از شرایط طبیعی مخازن نفتی ایران است، اقتصاد ملی ایران و بخش پیشرو آن یعنی صنعت نفت را با چالش ها و فرصت هایی روبرو کرده است که مواجهه صحیح و هوشمندانه با آن می تواند محکی ماندگار در تاریخ برای هنر مدیریت صنعت نفت کشورمان تلقی شود. این موضوع از آن رو که کاسته شدن از ظرفیت تولید نفت کشور به معنای پیدایش نوسان های منفی در روند درآمدزایی اقتصاد ملی ایران است، یک چالش قابل توجه تلقی می شود و از آن جهت که ارتقا یافتن حتی یک درصدی ضریب بازیافت مخازنِ دارای افت فشار، درآمد اقتصادی معادل دستکم یک سال تولید نفت را برایمان به ارمغان میآورد، در زمره فرصتهای تاریخی و کم نظیر اقتصاد کشورمان محسوب می شود. با این اوصاف، اگر قادر باشیم چالش کاهش تولید را با استفاده صحیح از برنامه های افزایش ضریب بازیافت به فرصت تبدیل کنیم، یکی از پرفروغ ترین دوره های اقتصاد تولیدگرا را در حوزه نفت کشورمان رقم زدهایم. در همین زمینه، تدوین برنامه جامع صیانت و افزایش ضریب بازیافت شرکت ملی نفت ایران و هدف گذاری برای افزایش حداقل یک درصدی ضریب بازیافت مخازن نفتی سرآغازی بر فرصت زایی ازدیاد برداشت مخازن نفتی است. اگرچه و بنا به نظرات کارشناسی حدود 70 درصد از مخازن نفت کشورمان، مخازن کربناته است و تولید هیدروکربور از مخازن کربناته کار مشکلی است، اما با هدف جلوگیری از کاهش تولید، اجرای روش هایی در زمینه افزایش ضریب بازیافت مخازن و ارتقای ناوگان حفاری فعال و تلمبه های درون چاهی جزو اولویت های شرکت های تولیدکننده نفت (شرکت های تابعه شرکت ملی نفت ایران) قرار گرفته است و همین موضوع نشانه ای است از عزم قاطع کشور برای بهره برداری از فرصت اجرای طرح های ازدیاد برداشت. در همین زمینه، البته برنامه های مهم و تأثیرگذار دیگری نیز در سطح وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفته و هیات مدیره شرکت ملی نفت ایران به عنوان یکی از نهادهای تأثیرگذار در روند توسعه طرح های نفت و گاز کشور جدیت ویژهای دارد؛ تاکید بر کاربرد فناوریهای جدید فرازآوری در مخازن، بازنگری در برنامه های تزریق گاز مخازن، تزریق گاز در مخازن جدید و انجام مطالعات جامع مخازن، از مهم ترین سرفصل های برنامه ریزی شده در این زمینه است. به جز این موارد باید از تشکیل کنسرسیوم ازدیاد برداشت از مخازن هیدروکربنی در اوایل سال1391 یاد کرد که با پیگیری وزیر نفت، به سرانجام رسید و اساسنامه تأسیس آن به صورت رسمی میان وزرای نفت و علوم به امضا رسید. در همین حال و بر اساس آخرین ارزیابی های فنی، دراثر افزایش یک درصدی ضریب بازیافت مخازن نفتی کشور معادل 6 سال بودجه کل کشور در اثر افزایش ضریب بازیافت برای کشور ارزش افزوده ایجاد میشود. این مفهوم و توجه به حجم ارزش افزوده فعالیت های ازدیاد برداشت می تواند شاخص و معیار برنامه ریزی های کلان و ایجاد یک نهضت علمی- فنی تمام عیار در حوزه ازدیاد برداشت تلقی شود. همچنین در ماده 130 قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه، بر افزایش ضریب بازیافت مخازن کشور در طول برنامه به میزان یک درصد تاکید شده است. قانون برنامه پنجم توسعه وزارت نفت را موظف کرده تا طی سال اول برنامه، طرح جامع صیانت و ازدیاد برداشت از مخازن هیدروکربوری را با رعایت اولویتبندی مخازن به تفکیک نواحی خشکی و مناطق دریایی تهیه و برای اجرای آن اقدام های لازم را به عمل آورد. واقعیت این جاست که موضوع افزایش ضریب برداشت از میادین نفت و گاز امروزه نه یک رویکرد علمی بلکه ضرورتی استراتژیک برای آینده صنعت نفت است و به همین دلیل در یک دهه ای که پیشرو داریم این موضوع بی تردید به یکی از محوری ترین حوزه های برنامه ریزی، سرمایه گذاری و عملیات اجرایی تبدیل خواهد شد. البته در این مسیر قطعاً با چالش ها و نوسان هایی هم روبرو هستیم اما اینکه طرح های ازدیاد برداشت را از دریچهای رو به آینده نگاه کنیم، و هر ره یافتی در این حوزه را زمینه ساز تحولی مثبت در عرصه درآمدهای اقتصادی و توسعه پایدار اقتصاد ملی بدانیم، نیازمند ممارست و تلاش مضاعف برای تصمیم گیری ها و روش های اجرایی به دور از خطا است؛ تلاشی که به سرانجام رسیدن آن نه تنها مدیران تصمیم گیر بلکه تمامی دست اندرکاران ،کارشناسان و کارگران خدوم و شریف شرکت های تولیدی تابعه شرکت ملی نفت ایران را به یاری می طلبد. حاصل کلام آنکه موضوع ارتقای ضریب برداشت نفت از میادین کشورمان به ویژه طی یک سال اخیر با جهشی فرهنگی در سطح ساختاری صنعت نفت روبرو شده است و اذهان و افکار نسبت به این مسأله دچار نوعی حساسیت عالمانه شده اند و شرایط برای تصمیم گیری های بزرگ و شجاعانه درباره طرح های ازدیاد برداشت بسیار فراهم است. تقریباً مشابه همین موضوع طی چندسال گذشته درباره میادین مشترک رخ داد و امروز خبر می یابیم که تکلیف 98 درصد از میادین مشترک مشخص شده است. همین اتفاق مبارک می تواند درباره میادین دارای افت فشار تولید نیز رخ دهد و آن گونه که از محتوای جلسات هیأت مدیره شرکت ملی نفت ایران بر می آید و با استناد به عزم مثال زدنی که در مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران برای این مسأله وجود دارد، می توان امیدوار بود که جهشی فراگیر را در حوزه افزایش نرخ ازدیاد برداشت میادین درآینده نزدیک شاهد باشیم. مدیر مسئول
متن کامل [PDF 2077 kb]   (528 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي |
دریافت: ۱۳۹۲/۸/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۲/۹/۲۴ | انتشار: ۱۳۹۲/۹/۲۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Exploration & Production Oil & Gas

Designed & Developed by : Yektaweb

تحت نظارت وف ایرانی