دوره 1393، شماره 121 - ( 12-1393 )                   جلد 1393 شماره 121 صفحات 59-66 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (3554 مشاهده)
شکافت هیدرولیکی یک تکنیک مناسب برای تحریک بسیاری از چاه ها تحت شرایط گوناگون است. در ابتدا این تکنیک برای مخازن گازی با نفوذپذیری پایین به کار گرفته شد و هم اکنون نیز نقش اساسی در سازندهای ماسه سنگی با نفوذپذیری پایین دارد و به طور فزاینده برای تولید از مخازن کربناته، شیلی و زغا سنگی با نفوذپذیری پایین استفاده می شود. سیال شکاف زنی یکی از مهم ترین ملزومات شکافت هیدرولیکیِ موفق به شمار می رود. سیالات شکاف زنی رایج به چهار گروه سیالات پایه آبی حاوی پلیمر، سیالات پایه روغنی(هیدروکربنی)، سیالات پرانرژی و کف ها تقسیم می شوند. از جمله سیالات شکاف زنی غیرمتداول میتوان به سیالات فاقد پلیمر مانند سورفکتانت های ویسکوالاستیک، سیالات حاوی متانول و سیالات پایه دی اکسید کربن مایع اشاره کرد. مهمترین سوالی که در ارتباط با سیالات شکافزنی مطرح می شوند، به تعداد بسیار زیادِ این گروه از سیالات و چگونگی انتخاب مناسب ترین سیال برای یک کاربرد خاص مربوط می شود. پاسخ به این سوال نیازمند دانش کافی نسبت به انواع این سیالات و کاربرد آنهاست. از این رو، در این مقاله سعی بر آن است که به شرح سیالات مختلف شکافت، محدودیت ها و کاربردهای آنها پرداخته شود.
متن کامل [PDF 309 kb]   (1497 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: ۱۳۹۴/۲/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۴/۲/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۴/۲/۱۴