دوره 1393، شماره 120 - ( 11-1393 )                   جلد 1393 شماره 120 صفحات 79-82 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (2877 مشاهده)
با تولید از مخزن، فشار آن افت کرده و تولید نفت کاهش می یابد. کاهش فشارِ متناظر با کاهش تولید تا حدی ادامه می یابد که دیگر ادامه ی تولید نفت از مخزن اقتصادی نباشد. در این زمان از روش های فرازآوری مصنوعی مانند فرازآوری با گاز استفاده می شود. در فرازآوری مصنوعی با گاز، گاز از طریق فضای حلقوی وارد چاه شده، در نفت حل می شود و با کاهش وزن ستون سیال، تولید نفت افزایش مییابد. اگر مقدار گاز تزریقی کم باشد تولید کم است. با افزایش نرخ تزریق، تولید نیز افزایش می یابد. اما اگر بیش از مقدار معینی گاز تزریق شود، تولید کاهش مییابد. علاوه بر این اگر نرخ تزریق کمتر از حد خاصی باشد فرازآوری با گاز ناپایدار خواهد بود که این ناپایداری سبب ایجاد لرزش شده و آسیب دیدگی تأسیسات درون چاهی و سرچاهی خواهد شد. در این مطالعه، اثر نرخ گاز تزریقی به صورت همزمان بر تولید نفت و پایداری جریان بررسی و حدود مناسب نرخ تزریق مشخص شده است. نتایج نشان می دهد که در بسیاری موارد، نرخ بهینه ی تزریق گازی که سبب تولید بیشینه ی نفت می شود در حدود پایدار قرار دارد.
متن کامل [PDF 717 kb]   (1075 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1393/12/20 | پذیرش: 1393/12/20 | انتشار: 1393/12/20