دوره 1397، شماره 153 - ( 2-1397 )                   جلد 1397 شماره 153 صفحات 20-26 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

بهادری شیرکو، ابطحی سید تقی. چگونگی رفتار با هزینه های توسعه اظهاری پیمانکار در زمان مذاکره در چارچوب قراردادهای جدید نفتی ایران. ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز. 1397; 1397 (153) :20-26

URL: http://ekteshaf.nioc.ir:80/article-1-2249-fa.html


1- شرکت ملی نفت ایران
چکیده:   (277 مشاهده)
با توجه به تصویب چارچوب قراردادهای جدید نفتی در سال ۱۳۹۴ توسط هیأت وزیران، برنامه شرکت ملی نفت ایران برای انعقاد عمده قراردادهای جدید توسعه و تولید، مبتنیبر این الگوی قراردادی است. چنانچه تعداد شرکتهای متقاضی برای توسعه یک میدان در قالب قراردادهای جدید بالادستی کم باشد، شرکت ملی نفت ایران باید وارد فرآیند مذاکره یا مذاکره-مناقصه با شرکتهای محدود متقاضی شود. در فرآیند مذاکره نیز پارامترهای قراردادی (در چارچوب الگوی مصوب) براساس قدرت چانهزنی طرفین مشخص میشود. یکی از مهمترین پارامترها در این نوع قراردادها، میزان هزینههای توسعه میدان است که کلیدیترین عامل به منظور تعیین نرخ دستمزد (فی) پیمانکار محسوب می‏شود. در این مطالعه نحوه برخورد با هزینههای توسعه اظهاری پیمانکار براساس مبانی نظریه قراردادها مورد بررسی قرار گرفته است.
چنانچه دستمزد (فی) براساس میزان نرخ بازگشت سرمایه تعیین شود، با افزایش هزینه توسعه، دستمزد هم برای رسیدن به نرخ بازگشت سرمایه بیشتر خواهد شد. بنابراین پیمانکار سعی در بزرگنمایی هزینه توسعه برای دریافت دستمزد بالاتری خواهد کرد. در این مطالعه دو روش برای مقابله با این رفتار پیمانکار تجزیه و تحلیل شد. در روش اول، دستمزد پیمانکار براساس هزینههای توسعه واقعی به نحوی تعدیل میشود که میزان نرخ بازگشت سرمایه از بازه مشخص و محدود تجاوز نکند. در روش دوم، مکانیسم تشویق و تنبیه براساس تفاضل هزینههای واقعی و قراردادی پیشنهاد میشود. در این روش در صورت کاهش هزینههای واقعی نسبت به هزینههای قراردادی، سهمی از کاهش به عنوان پاداش به پیمانکار پرداخت میشود و بالعکس. براساس نتایج، روش اول باعث ایجاد نوعی تضاد منافع طرفین خواهد شد. به نحویکه پیمانکار تمایل به انجام سناریویی خواهد داشت که منافع کارفرما را حداکثر نمیسازد. اما روش دوم منجر به هم راستایی منافع طرفین شده و پیمانکار گزینه‏ای انتخاب می‏کند که در آن منافع کارفرما حداکثر خواهد بود.
متن کامل [PDF 426 kb]   (95 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي |
دریافت: ۱۳۹۷/۲/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۷/۲/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۲/۲۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی- ترویجی اکتشاف و تولید نفت و گاز می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Exploration & Production Oil & Gas

Designed & Developed by : Yektaweb

تحت نظارت وف ایرانی